Temmuz

Kavruldum Temmuz’un acımasız kuraklığında;

Rüzgar güldü, durmadı, körükleyecek birşey yok diye;

Bulutların eteklerine tutundum, kalmadılar, su nerde dediler;

Kendime sordum, ben beynimin kaçıncı katındayım?

Zeytin ağacı gibi içten içe yanıyorum böyle.

Hayal ettim Yağmur Ormanları’ndaki serin suları;

Sıcak ve ıslak kül kokusu genzimi yaktı;

Yıkandım yapraklardan akan Amazon yağmurlarıyla;

Uzandım söğüt ağacının gölgesine; uyudum bir dahaki Temmuz gelişine.

Leave a Reply